Podologia jest dziedziną zajmującą się problemami skóry i paznokci w obrębie stóp. Podolog poprzez swoje wieloletnie kształcenie posiada dodatkowo wiedzę na temat fizjologii i anatomii całego organizmu. W związku z tym zna zależność pomiędzy stanem ogólnym organizmu a kondycją skóry i paznokci. Konsultacja u specjalisty podologa, podobnie jak wizyta u dentysty czy badanie morfologiczne krwi, powinna się odbywać kilka razy do roku w celach profilaktycznych.

Podczas tego typu wizyt można zauważyć wczesne zmiany w strukturze skóry oraz paznokci wynikające m.in. z biomechaniki chodu, chodzenia w nieodpowiednim obuwiu, zaburzeń gospodarki hormonalnej objawiające się nadmierną suchością skóry czy nawet problemy z układem krwionośnym zauważalne przez zmianę zabarwienia skóry na części grzbietowej stóp oraz goleni.

Cykliczne wizyty kontrolne u specjalisty zapobiegają powstawaniu zaawansowanych zmian podologicznych tj. modzele, odciski, pęknięcia czy wrastanie paznokci, ponieważ można zapobiec ich pojawieniu się na wczesnym etapie. Oprócz profilaktyki, istnieje kilka grup pacjentów dla których regularne wizyty u podologa są szczególnie zalecane.

Osoby aktywne fizycznie

Stopy sportowców są szczególnie narażone na pojawianie się problemów w obrębie stóp. Długodystansowe, regularne biegi powodują tarcie skóry, przez co zwiększa się jej rogowacenie i istnieje ryzyko powstawania odcisków oraz modzeli.

Biegacze, lekkoatleci, tenisiści, piłkarze są szczególnie narażeni na powstawanie pęcherzy oraz krwiaków podpaznokciowych. Kwiaki są też często spotykane u osób uprawiających wspinaczkę, ze względu na duży nacisk wywierany przez but na przednią część paznokcia. Korzystanie z publicznych pryszniców po treningu sprzyja zakażeniom grzybiczym oraz wirusowym- brodawki wirusowe.

SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Rodzaje i charakterystyka grzybicy paznokci

Wielogodzinne treningi w zamkniętym obuwiu będą zwiększały potliwość stóp co może doprowadzić do keratolizy dziobatej- infekcji bakteryjnej. Ważne jest, aby osoby czynnie uprawiające sport pojawiały się na wizytach u podologa regularnie w celu prawidłowego przygotowania paznokci i skóry do uprawianego sportu, dobrania odpowiednich preparatów pielęgnacyjnych oraz ewentualnych wkładek/ortez korygujących.

Osoby z chorobami ogólnoustrojowymi i dermatologicznymi

Choroby ogólnoustrojowe i dermatologiczne, prędzej czy później, będą miały bezpośredni wpływ na paznokcie oraz skórę stóp. Schorzenia układu oddechowego, układu krążenia oraz limfatycznego czy zaburzenia hormonalne mogą objawiać się poprzez pogrubienie lub ścieńczenie paznokci, nadmierną suchością skóry lub nadpotliwością.

Osoby z tej grupy są też bardziej podatne na zakażenia grzybicze. Choroby dermatologiczne bardzo często są powiązane z płytką paznokci, która może stać się nadmiernie sucha, łuszcząca lub odchodzić od łożyska.

Pacjenci chorujący ogólnoustrojowo lub dermatologicznie przyjmują najczęściej leki, które również mogą mieć wpływ na wygląd paznokci i skóry. Bardzo ważne jest aby osoby z tej grupy, regularnie korzystały z wizyt u podologa w celu wdrożenia terapii i dobrania odpowiednich preparatów pielęgnacyjnych oraz leczniczych.

Osoby chorujące na cukrzyce

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną związaną z zaburzeniem produkcji lub działania insuliny. W jej przebiegu osłabiony zostaje układ odpornościowy, krwionośny oraz nerwowy.

W związku z tym, u osób chorych trudniej goją się rany, co prowadzi do możliwości wystąpienia zakażeń bakteryjnych i grzybiczych. Ze względu na osłabienie układu nerwowego, pacjent może nawet nie zdawać sobie sprawy z powstania delikatnego skaleczenia, które doprowadzi do powstania rany.

W przypadku pojawienia się modzela bądź odcisku, który nie zostanie usunięty w początkowym etapie, możliwe jest wytworzenie się w jego miejscu stanu zapalnego lub rany.

U chorych na cukrzycę skóra jest cienka i delikatna przez co łatwo jest doprowadzić do skaleczenia podczas wykonywania pedicure w domu. Wskazane jest aby diabetycy korzystali z zabiegu pedicure tylko u podologa, który wykona zabieg w sposób delikatny, sterylnymi narzędziami i nie dopuści do powstania rany.

Osoby z wieloletnimi problemami w obrębie stóp

Wiele osób boryka się ze schorzeniami w obrębie stóp przez kilka lat. Nieskutecznie próbują domowymi sposobami pozbyć się problemu jakim jest nadmierne rogowacenie lub suchość skóry, pękające pięty, nadpotliwość lub pogrubiałe paznokcie. Nie wiedzą, że przyczyną powstania tych schorzeń mogą być zaburzenia ogólnoustrojowe, przyjmowane regularnie leki lub nieprawidłowa pielęgnacja domowa. Podczas wizyty u podologa niekiedy dowiadują się, że ich wieloletni problem można rozwiązać w czasie kilku zabiegów i przy pomocy odpowiedniej pielęgnacji domowej.

Korzystając z usług podologa, zarówno osoby z grupy ryzyka, jak i pacjenci przychodzący profilaktycznie, mogą mieć pewność, że zabieg wykonuje wykwalifikowany specjalista, przy pomocy sterylnych lub jednorazowych narzędzi. W Centrum DERMAPES wszyscy podolodzy są osobami po studiach wyższych na kierunku podologicznym oraz posiadają co najmniej kilkuletnie doświadczenie w pracy z pacjentem. Specjaliści pracujący w Naszym Centrum mają wystarczającą wiedzę aby poradzić sobie z każdym problemem podologicznym lub skierować na odpowiednie badania. Nasz personel w dalszym ciągu rozwija swoją wiedzę o nowe metody terapii oraz informacje z dziedziny podologii oraz medycyny.

 

  Brodawki wirusowe, potocznie nazywane kurzajkami wywoływane są przez wirus z grupy HPV (Human Papillomavirus). Mogą pojawiać się na skórze całego ciała, między innymi w obrębie stóp, rąk, narządów intymnych a nawet twarzy. Do zarażenia brodawkami dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z naskórkiem lub krwią z zainfekowanego obszaru skóry. Wirus wnika do najgłębszej warstwy naskórka (warstwy podstawnej) i tam bytuje. Objawia się poprzez miejscowe, wypukłe zrogowacenie z zanikiem linii papilarnych. Od zarażenia do wystąpienia zmian na skórze może upłynąć od kilkunastu dni do nawet kilku miesięcy.

Jak ustrzec się zarażenia brodawkami wirusowymi?

Oto kilka rad z punktu widzenia podologa:

 

1. Ochrona stóp w miejscach publicznych.

Wirus brodawczaka przenosi się przez zarażony naskórek, który może znajdować się na powierzchniach lub przedmiotach, dlatego tak ważne jest aby chronić skórę przed kontaktem z miejscami lub rzeczami użytkowanymi przez osoby trzecie. Na basenie, w saunie lub hotelowym pokoju i łazience, należy nosić klapki lub obuwie do pływania. Warto zwrócić uwagę, iż największa szansa na zakażenie jest podczas chodzenia po ogólnodostępnych wykładzinach, dywanach bosą stopą, np. sale zabaw, hotelowe pokoje. Podczas zajęć gimnastycznych lub jogi, zaleca się w miarę możliwości noszenie skarpet.

 

2. Dezynfekcja skóry.

Dezynfekcja skóry jest istotna nie tylko w profilaktyce zakażeń brodawczakiem, ale również w przypadku innych patogenów takich jak grzyby i bakterie. W związku z tym, zalecane jest aby korzystać z antybakteryjnego żelu do rąk, a po skończeniu korzystania z miejsc użytkowania publicznego takich jak sauna, basen itp. zdezynfekować stopy preparatami dostępnymi w aptece.

 

3. Wzmocnienie odporności.

Do zakażenia brodawczakiem dochodzi bardzo często w przypadku obniżonej odporności, na przykład po antybiotykoterapii lub pobycie w szpitalu. Niektóre osoby mają słabszą odporność ze względu na choroby współistniejące lub przyjmowane leki, przez co będą bardziej narażone na zarażenie brodawczakiem. Do spadku odporności może dojść również u zdrowych osób w okresach jesienno-zimowych, kiedy zmniejsza się ilość promieni słonecznych a dieta jest bardziej uboga w świeże warzywa i owoce. W związku z tym, zalecana jest suplementacja wzmacniających odporność witamin (A, C, D, E) oraz minerałów (magnez, żelazo, cynk).

 

4.Dezynfekcja obuwia.

 Buty, jest to zamknięta powierzchnia z ograniczonym dostępem światła i powietrza. Wkładka i ściany buta pochłaniają pot, który pozostaje w materiale przez kilka godzin. Wilgoć sprzyja rozwojowi patogenów chorobotwórczych. W związku z tym, zaleca się dezynfekcję obuwia. W warunkach domowych można to wykonać przy pomocy preparatów dostępnych w sklepach obuwniczych lub profesjonalnie w gabinetach podologicznych, które posiadają sprzęt do dezynfekcji obuwia (Centrum DERMAPES również posiada taki sprzęt). Dezynfekcję preparatami ogólnodostępnymi zaleca się wykonywanie codziennie lub co kilka dni, szczególnie u osób z nadpotliwością lub tendencją do występowania brodawek wirusowych. Odkażanie obuwia można wykonać także raz na kilka tygodni w profesjonalnych gabinetach podologicznych przy pomocy urządzeń wytwarzających ozon lub związki srebra.

 

Występowanie brodawek wirusowych jest bardzo powszechne, zarówno u dzieci jak i dorosłych. Nie należy jednak leczyć ich na własną rękę. Jeżeli podejrzewa się u siebie pojawienie kurzajki, należy udać się do podologa w celu dobrania odpowiedniej terapii.

Zapraszamy do Centrum DERMAPES!

Pedicure leczniczy, inaczej nazywany podologicznym z roku na rok zyskuje coraz większą popularność. Do niedawna, jego zwolenniczkami były głównie kobiety dbające systematycznie o swoje stopy. Zabieg ten, odstraszał mężczyzn, ponieważ błędnie kojarzyli go jako jako czynność upiększającą, wykonywaną w SPA lub salonach urody. Nic bardziej mylnego. W rzeczywistości, niewiele ma on wspólnego z typowym zabiegiem kosmetycznym, a więcej ze specjalistyczną procedurą medyczną. Sprawdź co to jest pedicure podologiczny i czy znajduje swoje zastosowanie również u mężczyzn!

Pedicure podologiczny co to jest

Podstawowy zabieg podologiczny/ Pedicure podologiczny rozpoczyna się od konsultacji i omówienia ewentualnych problemów stóp. To własnie wtedy pacjenci dowiadują się, że schorzenia, z którymi przez wiele lat nie potrafili sobie sami poradzić da się wyprowadzić podczas wizyty u podologa. Specjalista, wskazuje również błędy w codziennej pielęgnacji tj. nieprawidłowo obcinane paznokcie lub nieprawidłowe obuwie. Następnie przechodzi do dezynfekcji stóp oraz rozpoczęcia pedicure. W pierwszej kolejności, przy pomocy specjalistycznego sprzętu i narzędzi opracowywana jest część podeszwowa stopy. Czynność ta jest bezbolesna, ponieważ pracujemy na warstwie rogowej, która jest martwą warstwą naskórka. Następnie podolog opracowuje płytki paznokciowe. Dostosowuje zabieg w zależności od potrzeb stóp pacjenta.  Na koniec, opłukuje stopę i stosuje na skórę i paznokcie odpowiedni preparat pielęgnujący.

W czasie pedicure podologicznego nie moczy się stóp, a narzędzia są wysterylizowane i zapakowane w pojedyncze pakiety. Podczas takiego zabiegu ma się pewność, że zasady aseptyki zostały zachowane a wszystkie czynności wykonywane były zgodnie z fizjologią skóry.

Obecnie, mężczyźni stanowią porównywalną ilość pacjentów co kobiety. Większość z nich, pojawiła się na zabiegu pedicure za namową innej osoby. Już po pierwszym pedicure przekonują się jak ogromną  różnicę dla stóp daje już jeden taki zabieg. Zachęceni odczuwanym długotrwałym komfortem korzystają z niego regularnie.

Pomoc podologa nie ogranicza się jedynie do samego zabiegu. Polecana jest pielęgnacja domowa, która jest efektywna ale nie wymaga wiele czasu. Dobierane są ortezy oraz w razie potrzeby zlecane jest wykonanie wkładek indywidualnych, mających za zadanie zahamowanie postępowania danych schorzeń.

Do najczęstszych problemów na stopach występujących u mężczyzn należą:

– odciski lub modzele, które mogą być związane ze źle dobieranym obuwiem, wadami ustawienia stopy lub stojącą pracą.

– wrastające paznokcie, z którymi bardzo często pacjenci mają problem latami, poprzez niewłaściwe terapie prowadzone u innych specjalistów.

– urazy paznokcia lub paznokcie po urazach, które mają problem ze wzrostem. Bardzo często zdarza się to u osób uprawiających sport lub aktywnych fizycznie.

– nadpotliwość, może być związana z nieprawidłowo dobranym obuwiem lub czynnikami wewnętrznymi.

Pedicure podologiczny nie jest przeznaczony tylko dla osób posiadających problemy w obrębie stóp. W większym stopniu, jest to zabieg profilaktyczny, który można powtarzać systematycznie w celu zapobiegania problemom na stopach oraz dbania o własny komfort zadbanych stóp.

W krajach zachodnich, prewencyjny charakter pedicure znany jest już od dawna, szczególnie w przypadku osób starszych i uprawiających sport.

Pedicure podologiczny polecany jest szczególnie dla mężczyzn, którzy:

– cenią sobie komfort i własną estetykę

– uprawiają sport,

– są aktywni zawodowo,

– chorują na cukrzycę lub inna chorobę metaboliczną, ogólnoustrojową,

– chcą pozbyć się problemów występujących na stopach.

Zachęcamy wszystkich mężczyzn, w każdym wieku do wypróbowania zabiegu!

Stan pandemii, w którym się obecnie znajdujemy, zmusił większość osób do pracy zdalnej i spędzania wolnego czasu w domu. Sytuacja jest o tyle niekomfortowa, że jako społeczeństwo jesteśmy przyzwyczajeni do pracy poza domem, spotykania ze znajomymi oraz ciągłego załatwiania spraw „na mieście”. Codzienny natłok obowiązków sprawia, że nie mamy czasu poświęcać uwagi samym sobie lub po prostu o tym zapominamy. To właśnie brak czasu i zapominalstwo jest najczęstszym argumentem braku pielęgnacji w obrębie stóp o jakim mówią nasi pacjenci. Wypróbuj nasze porady i zadbaj o swoje stopy w domu!

Mimo, iż sytuacja, w której się znajdujemy nie jest komfortowa, możemy rozwinąć ją w coś pozytywnego. Mamy czas oraz możliwości aby zadbać o swoje stopy nie wychodząc z domu. Warto zrobić to tym bardziej, że zbliża się sezon wakacyjny, w którym odsłaniamy swoje nogi.

Domowy pedicure

W naszym Centrum Podologicznym wyznajemy zasadę pielęgnacji – mniej znaczy więcej. Mimo, iż pedicure specjalistyczny wykonujemy z duża dokładnością, zachęcamy naszych pacjentów do minimalistycznych czynności wykonywanych w domu. Dlaczego? Intensywne tarcie pumeksem, domową frezarką lub tarką przegrzewa naskórek, przez co skóra staje się podrażniona i wyzwala mechanizm obronny co prowokuje do jeszcze większego jej narastania. To samo dzieje się z mocnym wycinaniem skórek. Co oznacza minimalizm w pedicure domowym? Tak naprawdę, jeżeli systematycznie stopami zajmuje się podolog, pomiędzy zabiegami wystarczy obcięcie paznokci na prosto lub spiłowanie ich pilniczkiem. Ważne aby wykonywać to pilniczkiem szklanym lub papierowym o małej gradacji (np. 240 albo 180) ruchem w jedną stronę. W pielęgnacji skóry, wystarczy codziennie lub co drugi dzień użyć peelingu, szczotki do ciała z twardego włosia lub grubej gąbki.

Jeżeli nie mamy w domu peelingu, możemy go zrobić z produktów, które większość osób posiada w kuchni. Potrzeba do tego:

– produktu ścierającego, na przykład: cukier, sól gruboziarnista, mak, kawa, wiórki kokosowe, herbata, sproszkowane orzechy. Dobór czynnika ścierającego zależy od grubości skóry. Im większe cząsteczki tym mocniejsze tarcie.

– składników nawilżających, którym może być: miód, oliwa z oliwek, olej kokosowy, jogurt naturalny.

– substancji aktywnej, którą można wzbogacić skład peelingu. Do takich składników należą: olejki eteryczne, cynamon, sok z cytryny lub pomarańczy, mięta.

Zrób to sam! Peeling na stopy

Peeling cukrowo-miodowy

– 2 łyżki cukru,

– 2 łyżki miodu,

– 1 łyżka cynamonu.

Miód i cynamon mieszamy ze sobą w misce. Chwilę przez nałożeniem mieszaniny na stopy dodajemy cukier i dokładnie mieszamy. Peeling wcieramy przez kilka minut, następnie zmywamy go wodą.

Peeling jogurtowo-makowy:

– 1 łyżeczka miodu,

– 1/3 szklanki maku,

– 2 łyżki jogurtu.

Jogurt i miód łączymy ze sobą w misce mieszając, następnie dodajemy mak. Wmasowujemy peeling w skórę, można pozostawić go na stopach przez parę minut, ponieważ da to efekt nawilżający.

Peeling kawowy:

– 1 łyżka oliwy z oliwek,

– 1 łyżeczka soku z cytryny,

– 2 łyżki kawy mielonej.

Sok z cytryny łączymy z oliwą i  dodajemy kawę wciąż mieszając. Peeling nakładamy na skórę i wcieramy przez kilka minut a następnie spłukujemy wodą.

Składniki peelingów można ze sobą dowolnie łączyć, w zależności od tego co ma się w kuchni. W przypadku, kiedy w składzie używamy tłuszczów utwardzonych takich jak olej kokosowy lub masło shea, daną substancję należy podgrzać w kąpieli wodnej aż do roztopienia. Warto jest przygotować taką mieszaninę chwile przed nałożeniem jej na stopy. Domowe peelingi można stosować 2-3 razy w tygodniu.

Systematyczne używanie kremu do stóp

Z tą czynnością większość osób ma największy problem przez brak czasu, zapominanie lub niechęć do wrażenia tłustej skóry. Niewystarczająca ilość czasu nie jest już problemem zważywszy na obecną sytuację. Z zapominalstwem można sobie poradzić poprzez… ustawienie przypomnienia w telefonie. Może się to wydawać czynnością nad wyrost, jednak pomoże to w wypracowaniu systematycznego nawyku, który stanie się codziennością. Wrażenie tłustej skóry jest odczuciem subiektywnym jednak można je ograniczyć poprzez stosowanie małej ilości kremu i zakładanie bawełnianych skarpet. W używaniu preparatów do stóp istotna jest systematyczność.  Można ich używać codziennie lub co drugi dzień, ale ważne aby skóra regularnie dostawała składniki nawilżające.

W sytuacji, kiedy mamy ograniczony dostęp do aptek lub drogerii, a nie mamy przy sobie preparatu do stóp, można przygotować go samodzielnie w domu przy użyciu produktów spożywczych.

Zrób to sam! Maska do stóp

Maska odżywcza

Aby przygotować taką maskę należy rozgnieść 3 banany i wymieszać je z 2 łyżkami serka homogenizowanego lub jogurtu. Następnie taką mieszaninę nakładamy na stopy, zakrywamy folią i trzymamy ją w ten sposób 15-20 minut. Po tym czasie zmywamy maskę.

Maska nawilżająca

Maska ta składa się z 2 łyżek płatków owsianych zalanych mlekiem i rozdrobnionych. Po wystygnięciu mieszaniny, dodajemy 1 łyżeczkę miodu. Otrzymaną substancję nakładamy na stopy i pozostawiamy pod folią przez 20 minut. Następnie spłukujemy maskę wodą.

Maska odświeżająca

2 małe ogórki, należy zmiksować w blenderze wraz z miętą, pietruszką i rumiankiem. Otrzymaną mieszaninę rozkładamy na foli spożywczej, wkładamy do niej stopy i zawijamy folią. Pozostawiamy je w folii przez 15 minut, po upływie tego czasu opłukujemy je wodą.

Natłuszczanie paznokci

Do natłuszczania paznokci używamy płynnego tłuszczu. Może być on w postaci oliwki do skórek lub olejku do ciała a w przypadku kiedy nie mamy tych kosmetyków w domu można użyć nawet…oleju spożywczego. Możemy wykorzystać oliwę z oliwek, olej z czarnuszki, olej lniany. Płynna forma tłuszczu pozwala na wniknięcie pomiędzy płytki paznokcia oraz skórki, co sprawia, że będą elastyczne i odporne na uszkodzenia mechaniczne.

W tym celu wystarczy zakroplić odrobinę olejku na każdy z paznokci. Intensywniejszy efekt regeneracji paznokci można uzyskać poprzez moczenie palców w ciepłym tłuszczu. Możemy do tego wykorzystać oliwę z oliwek, olej rycynowy, kokosowy czy oliwkę dla dzieci.

Wybraną substancję podgrzewamy w misce w kąpieli wodnej, w takiej ilości, aby móc zanurzyć w niej opuszki palców. Tłuszcz ma być podgrzany, ale nie może parzyć w ręce. Kiedy jest gotowy, odstawiamy miskę na stół i wkładamy do niej palce. Kąpiel ta powinna trwać co najmniej 20 minut. Po upływie tego czasu należy zetrzeć nadmiar oliwki z palców. Najlepsze efekty stosowania można zauważyć przy codziennym powtarzaniu tego zabiegu.

Specjalista Podolog w Centrum DERMAPES

Martyna Dołęska

Chodzisz po górach, biegasz, grasz w piłkę nożną i zauważyłeś że Twój paznokieć zaczął wyglądać niepokojąco? Bez obaw, całkiem możliwe że borykasz się z onycholizą płytki paznokciowej. Dowiedz się co to jest onycholiza, jak można tego uniknąć oraz jak ją leczyć.

Co to jest Onycholiza?

Onycholiza (łac. onycholysis)¹ jest to bezbolesne odklejanie się płytki paznokciowej od łożyska. Może występować w części dystalnej lub bocznej, jednak zdarza się, że niekiedy występują jednocześnie. Niekiedy po dłuższym okresie czasu, płytka paznokciowa nie jest w stanie przykleić się do łożyska poprzez jego zrogowacenie. Rozpoczęcie zmian zaczyna się od jednego lub wielu paznokci i przesuwają się do 1/3 płytki paznokciowej. Oddzielający się fragment paznokcia przybiega blade zabarwienie poprzez brak odbicia się światła od łożyska. Przestrzeń powstała pod płytką paznokciową umożliwia gromadzenia się mas rogowych, zanieczyszczeń, co daje różnorodne zabarwienie płytki paznokciowej, a po usunięciu pokrywającej płytki paznokciowej może pojawić się nieprzyjemny zapach. Dalsze postępowanie onycholizy pod wpływem infekcji bądź urazu niekiedy powoduje dolegliwości bólowe.

Onycholiza – Czym jest spowodowana, poznaj przyczyny onycholizy

Najczęściej spowodowana jest urazem lub długotrwałym podrywaniem płytki paznokciowej poprzez noszenie zbyt małego lub zbyt luźnego obuwia, deformacjami kończyn dolnych, w tym stóp oraz nieprawidłowe ich ustawianie podczas chodzenia. Zdarza się, iż onycholiza spowodowana jest przez niektóre choroby skóry lub choroby układowe, niedobór żelaza, choroby tarczycy. Onycholiza może pojawić się również przez nieprawidłowe zabiegi pielęgnacyjne paznokci zarówno u dłoni jak i u stóp, alergie kontaktowe wywołane przez preparaty do stylizacji paznokci.

Onycholiza bardzo często diagnozowana jest jako grzybica paznokci lub infekcja bakteryjna. Onycholiza płytek paznokciowych nie jest zmianą infekcyjną, jednak nie leczona onycholiza może przyczynić się do wtórnych infekcji poprzez stwarzanie idealnego środowiska do rozwoju patogenów.

Czynnikami predysponującymi do pojawienia się onycholizy są częste urazy płytki, krwiaki podpaznokciowe, również różnego rodzaju aktywności fizyczne, takie jak: chodzenie po górach, bieganie, granie w piłkę nożną, koszykówkę, jazda na nartach oraz desce snowboardowej oraz wiele innych.

Jak ją leczyć? Onycholiza leczenie

Leczenie onycholizy w początkowym stadium polega na oczyszczeniu nieprzylegającej płytki paznokciowej, jest to zupełnie bezbolesne dla pacjenta a następnie uaktywnienie i nawilżenie łożyska paznokcia (miejsca pomiędzy płytką paznokciową a skórą). W gabinecie podologicznym leczenie onycholizy polega na oczyszczeniu nieprzylegającej części płytki paznokciowej, zapobiega to również gromadzeniu się mas rogowych oraz wtórnym infekcjom oraz aplikacje preparatu wspomagającego leczenie. Na oczyszczoną płytkę paznokciową oraz łożysko stosuje się różnego rodzaju preparaty w zależności od nasilonego problemu. Ważne jest, aby każdy z tych preparatów był stosowany pod kontrolą podologa, a czynnik powodujący opisaną dolegliwość został wyeliminowany.

Czas leczenia jest uzależniony od wzrostu płytki paznokciowej, wieku pacjenta, przyczyny powstania problemu oraz wielkości zmiany. Wymagane są co 4-6 tygodniowe kontrole w celu oczyszczania płytki paznokciowej, aż do całkowitego jej zrostu.

Jak zapobiegać powstawaniu Onycholizy? Profilaktyka

1. Zadbaj o prawidłowe obuwie oraz wkładki

Obuwie powinno być odpowiedniej długości oraz szerokości dopasowane do stopy. Powinno być wykonane z miękkich, elastycznych oraz oddychających materiałów.

Obuwie powinno być odpowiednie do wykonywanej aktywności, podczas chodzenia po górach lub biegania należy pamiętać, aby obuwie nie było za ciasne. Po włożeniu stóp do buta powinna być możliwość poruszania palcami. Grzbietowa część stopy powinna być przytrzymana stabilnie sznurowadłami lub innym mocowaniem, aby stopa w bucie nie przesuwała się do przodu.

Wkładki korygujące należy stosować w celu poprawy ustawienia stóp oraz całej postawy ciała. Częstą przyczyną powstawania onycholizy są deformacje stóp, palców oraz nieprawidłowe ich ustawienie. Poprzez stworzenie indywidualnych wkładek ortopedycznych oraz systematyczne ich użytkowanie zapobiega się powstawaniu zmian płytek paznokciowych oraz skóry.

2. Zadbaj o prawidłową pielęgnację

Aby uniknąć onycholizy należy pamiętać o systematycznym skracaniu płytek paznokciowych.

Płytka paznokciowa nie powinna być dłuższa od przedniego opuszka palca. Podczas chodzenia siła nacisku powinna opierać się na opuszku, nie na płytce paznokciowej.

Nie zaleca się nakładania na płytkę paznokciową u stóp lakierów hybrydowych, żeli, akryli. Płytka paznokciową staje się mniej elastyczna, podczas mikrourazów nie ma możliwości wyginania się w naturalny sposób.

Zaleca się, aby przed wyjazdem w góry, na narty lub przed inną większą aktywnością fizyczną skonsultować się z podologiem. Podolog odpowiednio zadba o płytkę paznokciową, nauczy prawidłowej jej pielęgnacji oraz zaopatrzy w odpowiednie preparaty lub ortezy chroniące płytkę paznokciową.

3. Zastosuj odpowiednią ochronę – ortezy

W gabinecie podologicznym podolog posiada szereg różnego rodzaju ortez chroniących zarówno palce jak i konkretne części stopy. Ortezy są wykonane z różnego rodzaju silikonów, pianek oraz innych miękkich materiałów. Mają one na celu odciążenie miejsc narażonych na urazy, takich jak płytki paznokciowe. Ortezy są dopasowywane indywidualnie a ich koszt nie przekracza 50 zł.

Specjalista Podolog w Centrum DERMAPES

Oliwia Wachnicka

Zaobserwowałeś u siebie zmiany na płytkach paznokciowych?

Obawiasz się że jest to zmiana grzybicza lub leczysz się na infekcję grzybiczą i nie widzisz poprawy? Skontaktuj się z Centrum DERMAPES, na pewno pomożemy wyleczyć Twoją dolegliwość.

Pielęgnacja domowa powinna skupiać się na doborze odpowiednich preparatów, prawidłowe ich stosowanie, obcinaniem paznokci oraz doborze odpowiedniego obuwia oraz skarpet. W warunkach domowych lub w miejscach bezpiecznych zaleca się chodzenie boso po miękkim podłożu. Wzmacniane są w ten sposób mięśnie, więzadła stóp oraz ćwiczona jest prawidłowa postawa podczas chodzenia. Dodatkowo wzmacnia rozwój koordynacji ruchowej oraz zapobiega płaskostopiu.

Dobór obuwia

Kluczową rolą w stabilizacji oraz ochronie stóp stanowią buty. Dobór odpowiedniego obuwia nie jest proste, gdyż kształt oraz wielkość stóp jest indywidualna dla każdego człowieka.

Dobór powinien polegać przede wszystkim na określeniu, do jakich czynności ich potrzebujemy, do biegania, do chodzenia, po domu. Nie ma idealnego, uniwersalnego obuwia dla każdego człowieka.

Przy zakupie należy zwrócić uwagę czy są odpowiednie do wykonywanej aktywności, czy dobrze leżą, nie powodują uszkodzeń na stopach oraz czy nie dają dyskomfortu w postaci ucisku lub bólu. Skóra, jako materiał, z jakiego wykonywane są buty jest najlepszym rozwiązaniem, powoduje odpowiednią wentylację skóry stóp oraz pod wpływem ciepła dopasowuje się do jej kształtu.

Dodatkowo u dzieci oraz osób starszych zaleca się kupowanie obuwia z możliwością mocowania do stopy, np. sznurowadła, o elastycznej podeszwie oraz sięgające kostki w celu stabilizacji stępu. Zapobiega to również spadaniu i ocieraniu się obuwia o delikatną skórę. Kształt obuwia powinien być szeroki, bez wąskich czubków. Stopy dziecka przybierają kształt trójkąta, dlatego też, aby uniknąć zagniatania palców, czubki butów powinny być szersze niż dla osób dorosłych.

Długość wkładki po włożeniu stopy powinna mieć 1 centymetrową przestrzeń. Należy zwracać uwagę na podeszwę butów zarówno od strony podeszwowej jak i wewnętrznej, gdyż każda wypukłość, szew może powodować uszkodzenia lub hiperkeratozy na stopach. Nie zaleca się kupowania obuwia typu japonki lub baleriny, powodują one mechanizm trzymania obuwia na stopie poprzez zginanie palców. Nieprawidłowo dobrane obuwie może prowadzić do deformacji kostnych, skrzywień kręgosłupa oraz kolan.

Odpowiednia bielizna

Kolejnym ważnym aspektem w pielęgnacji domowej, profilaktyce jest noszenie odpowiednich skarpet oraz rajstop. Wykonane z bawełny lub innych materiałów naturalnych (bambus, jedwab, wełna) chronią stopy poprzez bezpośrednie przyleganie do skóry. Dobór powinien polegać na wyborze odpowiedniej tkaniny oraz rozmiaru, warunków atmosferycznych i aktywności fizycznej. Syntetyczna bielizna jest trwała jednak nie daje przepuszczalności dla powietrza, co może powodować potliwość, otarcia i odparzenia na skórze. Zbyt luźne skarpety oraz rajstopy mogą powodować zwijanie się nadmiaru w bucie i powodować ucisk. Zbyt mały rozmiar ściska oraz krępuje ruchy palców, przez co mogą powodować podrażnienia, urazy. U osób z nadpotliwością można zastosować skarpety z domieszką srebra.

Pielęgnacja skóry i paznokci

Skracanie płytki paznokciowej powinno odbywać się za pomocą pilnika, rzadziej obcinacza dźwigowego lub specjalnych nożyczek okrągło zakończonych, aby zmniejszyć ryzyko wyginania płytki paznokciowej oraz skaleczenia. Nie wolno zbyt mocno wycinać boków, gdyż na pozostałe po płytce paznokciowej miejsce nachodzi wał okołopaznokciowy, blokując tym samym przejście nowo odrastającej płytki paznokciowej. Należy obcinać pod kątem prostym, małymi odcinkami, od prawej do lewej, pamiętając o pozostawieniu około 1 mm wolnego brzegu paznokcia.

Oczywiście bardzo ważny elementem pielęgnacji stóp jest odpowiednie ich nawilżanie lub natłuszczanie. Przy doborze skutecznych preparatów pomocą służy podolog. Dobierze on odpowiednie produkty w zależności od występujących problemów. Na rynku można znaleźć wiele preparatów do pielęgnacji stóp, jednak niestety nie wszystkie z nich przynoszą pożądany efekt.

Pielęgnacja stóp powinna polegać na wyeliminowaniu czynników powodujących problemy skórne lub płytki paznokciowej, systematycznych wizytach u podologa. Dodatkowo smarowanie skóry stóp odpowiednimi preparatami powinno być codziennym wieczornym rytuałem. Na pewno przyniesie to wyczekiwany efekt gładkiej i zadbanej skóry.

Specjalista Podolog

Oliwia Wachnicka

Grzybica płytki paznokciowej (łac. onychomycosis) spowodowana jest przez takie patogeny jak: dermatofity, drożdżaki i pleśnie. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym są dermatofity, które powodują aż 80% wszystkich zakażeń grzybiczych paznokci. Zwykle zajęta jest jedna do trzech płytek paznokciowych. grzybica paznokci – sprawdź jak ją rozpoznać i leczyć.

Wyróżnia się pięć postaci grzybiczych w zależności od miejsca oraz sposobu wniknięcia :

Dalsza i boczna podpaznokciowa

Najczęściej spotykana, wywołana głównie przez dermatofity: Trichophyton rubrum. Wniknięcie następuje od środkowej i centralnej części hyponychium i przechodzi w kierunku proksymalnym wzdłuż łożyska. Płytka paznokciowa staje się matowa oraz przyjmuje żółtawo- białe zabarwienie, występuje hiperkeratoza podpaznokciowa oraz pogrubienie paznokci. Niekiedy wolny brzeg kruszy się i odkrywa łożysko od płytki paznokciowej.

Bliższa podpaznokciowa

Do infekcji grzybiczej dochodzi w miejscu proksymalnego wału paznokciowego oraz przechodzenie wzdłuż łożyska w części dystalnej. Najczęstszą przyczyną tego typu grzybicy jest zbyt głębokie usuwanie obrąbka naskórkowego, który poprzez uszkodzenie daje możliwość wnikania różnym patogenom.

Biała powierzchowna grzybica paznokci

Infekcja grzbietowej części płytki paznokciowej. Nie wnika pod płytkę paznokciową, wywołana głównie przez dermatofity: Trichophyton mentagrophytes. Charakteryzuje się nieprzejrzystą, białawą płytką paznokciową. Niekiedy jest możliwość starcia białego nalotu z powierzchni płytki.

Wewnątrzpłytkowa

Jest formą dalszej i bocznej onychomikozy, z zajęciem płytki paznokciowej oraz łożyska podpaznokciowego. Występowanie mleczno- białych plam oraz punktowych zagłębień w płytce paznokciowej. Może dochodzić do rozwarstwiania wolnego brzegu jednak rzadko infekcja dotyczy łożyska.

Całkowita, dystroficzna grzybica paznokci

Jest najcięższą formą grzybicy oraz jest spowodowana długotrwałą infekcją, niepodejmowane leczenie jednej z wyżej wymienionych grzybic .

Drożdżyca paznokci i wałów paznokciowych to bardzo rzadko występująca odmiana grzybicy. Charakteryzuje się obrzękiem wałów paznokciowych, zaczerwienieniem oraz niekiedy wydobywanie się spod wałów paznokciowych ropnej wydzieliny. W długotrwałym przebiegu może prowadzić do pobruzdowania poprzecznego, onycholizy oraz pogrubienia płytki paznokciowej.

Pleśnica paznokci wywołana przez grzyby pleśniowe charakteryzuje się żółtobiałymi pasmami przebiegającymi przez płytkę paznokciową oraz występowaniem rogowacenia podpaznokciowego.

Czynnikami predysponującymi do zakażeń grzybiczych jest występowanie w rodzinne, obniżona odporność, częste mikrouszkodzenia oraz urazy paznokci. Może pojawić się u osób korzystających z miejsc publicznych takich jak basen, sale treningowe. Rozpoznanie następuje poprzez badanie mikologiczne. Leczenie powinno polegać na stosowaniu preparatów zewnętrznych, w cięższych przypadkach leczenie dermatologiczne, farmakologiczne.

Postępowanie podologa polega na oczyszczeniu płytki paznokciowej oraz aplikacji odpowiednio dobranego preparatu w zależności od wyniku badania.

Specjalista Podolog

Oliwia Wachnicka

Brodawki podeszwowe (łac. Verrucae vulgares plantaris), potocznie nazywane kurzajkami wywołane są przez wirus brodawczaka ludzkiego HPV. Stanowią one około 30% brodawek pojawiających się na skórze. Na podeszwach stóp wyróżnia się dwa rodzaje brodawek: typu myrmecia oraz mozaikowe.

Brodawki myrmecia wywołane są przez wirus HPV 1, są to nieliczne lub pojedyncze zmiany, głęboko umiejscowione w skórze. Mogą dawać odczyny zapalne oraz powodować dolegliwości bólowe. Brodawki wywołane przez ten typ wirusa mogą pojawiać się również w okolicach okołopaznokciowych i podpaznokciowych. Umiejscowienie to daje dużą bolesność a sposoby leczenia często prowadzą do zniszczenia płytki paznokciowej, niekiedy do jej atrofii.

Brodawki mozaikowe wywołane są tym samym wirusem HPV 2, co brodawki zwykłe (znajdujące się m.in. na dłoniach). Są to powierzchowne, niebolesne zmiany występujące w skupiskach. Charakteryzują się częstymi nawrotami i przewlekłym przebiegiem. Początkowo zmiana ta charakteryzuje się pojawieniem małego wypukłego pęcherzyka wypełnionego płynem surowiczym. Następnie tworzy się tarczka o hiperkeratotycznej strukturze, czarne punkty w miejscu brodawki są wynikiem zamknięcia drobnych naczyń tętniczych skrzepem.

Do zakażenia brodawkami podeszwowymi dochodzi poprzez:
– kontakt bezpośredni z chorą osobą lub przedmiotem przez nią używanym,
– nadpotliwość oraz obniżenie odporności układu immunologicznego,
– otarcia oraz urazy na skórze stóp- przerwana ciągłość naskórka, również sprzyjają zakażeniom.

Jest to częsty problem dzieci chodzących na basen oraz korzystających z miejsc publicznych. Dywany w przedszkolach, punktach zabaw są idealnym miejscem bytowania patogenów. Po zakażeniu okres rozwijania się zmiany trwa od kilku tygodniu do nawet roku. Różnicowanie brodawek wirusowych a odcisków niekiedy stanowi problem nie tylko dla podologa.

Czy różni się brodawka wirusowa (kurzajka) od odcisku?

Podstawowe różnicowanie przedstawione w tabeli poniżej:

Brodawka wirusowa	Odcisk
Często występuje u dzieci	Sporadycznie występuje u dzieci
Widoczne czarne punkty- kapilary wewnątrz brodawki	Powierzchnia jednolita
Dowolna lokalizacja	Lokalizacja w puntach podparcia stopy lub deformacji kostnych
Powierzchnia szorstka	Powierzchnia gładka
Bolesność dotykowa	Bolesność dotykowa
Krwawienie podczas oczyszczania	Brak krwawienia podczas usuwania
Widocznie odgraniczona od zdrowego naskórka	Niekiedy odgraniczony od zdrowego naskórka

Leczenie brodawek można podzielić na nieinwazyjne lub mało inwazyjne. W praktyce podologicznej istnieje wiele metod usuwania brodawek wirusowych na stopach.

Metodami najczęściej stosowanymi w terapii usuwania brodawek wirusowych są:

• stosowanie środków przyżegających,
• stosowanie środków przeciwwirusowych,
• stosowanie preparatów chemicznych,
• stosowanie elektrokoagulacji,
• stosowanie krioterapii.

Pacjent na pierwszej wizycie u podologa zostaje poinformowany o odpowiedniej metodzie terapii, dostaje informacje o dalszym postępowaniu oraz o przybliżonym czasie terapii. Cała terapia zarówno w gabinecie podologicznym, jak i w domu trwa od kilku tygodniu do kilku miesięcy. Jest to warunkowane wielkością brodawki, wybraną metodą terapii, jak i czasem jej występowania na skórze pacjenta.

Istotne jest, aby w leczeniu brodawek preparatami dodatkowo wzmacniać odporność poprzez przyjmowanie suplementów (np. tran) oraz stosowania odpowiedniej diety, bogatej w witaminę A, B, C, E oraz L-cysteinę oraz cynk. Po usunięciu zmiany należy przestrzegać zaleceń podologa oraz profilaktyki, gdyż zmiany te mają tendencję do nawracania.

Zmiany chorobowe skóry stóp mogą być spowodowane deformacjami w obrębie kończyn dolnych, zakażeniami grzybiczymi, wirusowymi oraz bakteryjnymi. Dodatkowo opisane zostały inne najczęściej spotykane choroby skóry w wieku dziecięcym spotykane w gabinecie podologicznym.

Choroby te często są ze sobą powiązane, lub jedna sprzyja powstawaniu drugiej. Każdy z niżej wymienionych stanów chorobowych wymaga diagnostyki oraz leczenia podologicznego lub dermatologicznego, w przypadku powstawania hiperkeratoz również ortopedycznego.

Nie wolno bagatelizować żadnej ze zmian widocznych na stopach, gdyż niekiedy może być ona jedynym objawem choroby ogólnoustrojowej.

Brodawki podeszwowe

Brodawki podeszwowe (łac. Verrucae vulgares plantaris) wywołane są przez wirus brodawczaka ludzkiego HPV. Stanowią one około 30% brodawek pojawiających się na skórze. Na podeszwach stóp wyróżnia się dwa rodzaje brodawek: typu myrmecia oraz mozaikowe.

Brodawki myrmecia wywołane są przez wirus HPV 1, są to nieliczne lub pojedyncze zmiany, głęboko umiejscowione w skórze. Mogą dawać odczyny zapalne oraz powodować dolegliwości bólowe. Brodawki wywołane przez ten typ wirusa mogą pojawiać się również w okolicach około paznokciowych i pod paznokciowych. Umiejscowienie to może dawać dużą bolesność.

Brodawki mozaikowe wywołane są tym samym wirusem HPV 2, co brodawki występujące na dłoniach. Są to powierzchowne, niebolesne zmiany występujące w skupiskach. Charakteryzują się częstymi nawrotami i przewlekłym przebiegiem.

Do zakażenia brodawkami podeszwowymi dochodzi poprzez kontakt bezpośredni z chorą osobą lub przedmiotem przez nią używanym. Niekiedy dodatkowo sprzyja temu nadpotliwość oraz obniżenie odporności układu immunologicznego.

Otarcia oraz urazy na skórze stóp- przerwana ciągłość naskórka, również sprzyjają zakażeniom. Jest to częsty problem dzieci chodzących na basen oraz korzystających z miejsc publicznych. Dywany w przedszkolach, punktach zabaw są idealnym miejscem bytowania patogenów.  Po zakażeniu okres rozwijania się zmiany trwa od kilku tygodniu do nawet roku.

Inwazyjne i nieinwazyjne leczenie brodawek

Leczenie brodawek można podzielić na inwazyjne i nieinwazyjne. Jedną z nich jest aplikacja na zmienione chorobowo miejsce środków przyżegających. Ich zadaniem jest wytworzenie pęcherza w warstwie podstawnej lub pod naskórkowego a następnie oczyszczenie go z nekrotycznych kawałków naskórka.

Po tak oczyszczonej zmianie podolog aplikuje specjalistyczne produkty oraz opatrunki. Do najczęstszych terapii usuwania brodawek stosuje się leczenie chemiczne oraz leczenie miejscowe preparatami przeciwwirusowymi.

Pacjent po pierwszej wizycie u podologa dostaje wytyczne, w jaki sposób oraz jak często należy go nakładać. Po upływie określonego czasu stosowania, musi zgłosić się do podologa w celu oczyszczenia zmiany oraz kontroli postępów leczenia.

Cała terapia zarówno w gabinecie podologicznym, jak i w domu trwa od kilku tygodniu do kilku miesięcy. Jest to warunkowane wielkością brodawki, jak i czasem jej występowania na skórze pacjenta. . Po usunięciu zmiany należy przestrzegać zaleceń podologa oraz profilaktyki, gdyż zmiany te mają tendencję do nawracania.

Grzybica

Grzybice stóp (łac. tinea pedum) są jedną z najczęstszych infekcji grzybiczych skóry człowieka, wywołane przez grzyby dermatofitowe: T.rubrum, T. mentagrophytes, E. fluccosum. Do zakażeń dochodzi najczęściej poprzez chodzenie boso w miejscach publicznych, basenach, salach gimnastycznych, szatniach, wspólnych prysznicach i łazienkach.

Czynniki sprzyjające rozwojowi infekcji grzybiczej to również zaburzenia odporności, schorzenia endokrynologiczne i metaboliczne, nadmierna potliwość, uszkodzenia naskórka. 

Dodatkowo niekorzystanie wpływa noszenie nieprzewiewnego obuwia oraz skarpet, gdyż wilgotne środowisko oraz ciepło daje lepsze warunki bytowania grzybów. W zależności od umiejscowienia dzielą się one na grzybicę międzypalcową, potnicową oraz złuszczającą.

Leczenie grzybicy

Leczenie należy rozpocząć od badania mikologicznego. Należy pamiętać, aby przed poborem materiału do badania nie stosować żadnego leczenia przeciwgrzybiczego, przez co najmniej dwa tygodnie.

Dodatkowymi badania wspomagającymi jest bezpośrednie badanie mikroskopowe oraz badanie w lampie Wooda. Dodatkowo zalecane jest odkażenie obuwia oraz skarpet środkami przeznaczonymi do tego celu. Można również skorzystać z autoklawu srebrowego, wykorzystującego jony srebra znajdującego się w niektórych gabinetach podologicznych.

Bardzo ważne jest oczyszczenie powstałych zrogowaceń oraz zmian na skórze, a następnie aplikacja odpowiedniego preparatu zgodnie z wychodowanym patogenem.

Hiperkeratozy

Hiperkeratozy (łac. Hyperkeratosis) rzadko spotykane problemy skórne u dzieci, są to obszary pogrubiałej warstwy rogowej naskórka. Bardzo często jednak spotykane u dzieci z dużymi wadami kończyn dolnych, nieprawidłowym ustawieniem stóp podczas chodzenia. Jest to spowodowane nieprawidłowym rozkładem sił na podeszwach stóp

Podolog podejrzewając deformacje lub nieprawidłowe ustawienie stóp dziecka powinien skierować pacjenta do ortopedy lub fizjoterapeuty w celu dalszej diagnostyki.

Pielęgnacja domowa powinna polegać na nawilżaniu oraz systematycznym sprawdzaniu stanu skóry i paznokci dziecka oraz obuwia w celu wyeliminowania powstawania kolejnych zmian.

Nadmierna potliwość – Hiperhydroza

Nadmierna potliwość stóp (łac. hyperhidrosis plantaris) to choroba spowodowana zwiększonym wytwarzaniem potu przez gruczoły ekrynowe, pojawiająca się w różnych okresach życia . Wydzielanie potu powoduje regulację temperatury ciała, zapobiega przegrzaniu się organizmu, dodatkowo pełni funkcję wydalniczą oraz poprzez zmniejszanie pH na powierzchni skóry pełni rolę przeciwbakteryjną.

Należy zwrócić uwagę, iż podczas zdenerwowania, stresu, wysiłku fizycznego wydzielanie zwiększonej ilości potu jest przyjmowane jako norma. Hiperhydroza powoduje znacznie większe wydzielanie potu niż to konieczne do utrzymania odpowiedniej temperatury. Występują dwa rodzaje nadpotliwości: wrodzona (pierwotna) oraz nabyta (wtórna).

Nadmierna potliwość to bardzo częsty problem przychodzących dzieci do gabinetu podologicznego. Może powodować zmiany troficzne, macerację naskórka, powstawanie mikroskopijnych dziurek w zrogowaciałym naskórku. Wilgotne środowisko skóry stóp przyczynia się do wtórnych zakażeń grzybiczych: grzybica skóry stóp i paznokci, bakteryjnych: keratoliza dziobata oraz wirusowych: brodawki wirusowe. Do leczenia lub zmniejszenia opisanego wyżej schorzenia można wykorzystać różnego rodzaju metody.

W gabinecie podologicznym stosuje się zabiegi jontoforezy, preparaty dezodorujące i antyperspiranty, zasypki, ich działanie utrzymuje się przez krótki okres czasu, jednak daje możliwość większego komfortu dla małych pacjentów.

Ważne jest, aby nie przegrzewać stóp dziecka. Częsta zmiana skarpet, wykonanych z bawełny dla lepszej przepuszczalności powietrza, jak i oczywiście odpowiednia higiena- częste mycie oraz dokładne osuszanie stóp, szczególnie między palcami. Obuwie powinno być wykonane z przewiewnych materiałów, stosowanie wkładek do obuwia z aktywnym węglem, który pochłania nadmiar wilgoci.

Dziecięca dermatoza stóp

Dziecięca dermatoza stóp (łac. juvenile plantar dermatosis) występuje najczęściej u dzieci i młodzieży w wieku szkolnym i przedszkolnym.

Charakteryzuje się symetrycznym rumieniem oraz złuszczającymi ogniskami. Niekiedy dochodzi do powstawania pęknięć i szczelin.

W porównaniu do wyprysku potnicowego nie stwierdza się obecności pęcherzy. Zmiany zlokalizowane są na podeszwowej części palucha, pięcie oraz przodostopiu.

Wyprysk potnicowy

Wyprysk potnicowy (łac. eczema dyshidroticum) wbrew nazwie nie zawsze wiąże się on z nadmierną potliwością. Charakteryzuje się pojawieniem drobnych pęcherzyków o napiętej strukturze wypełnionych płynem surowiczym, z nasilonym świądem.

Zmiany zlokalizowane są na dłoniach oraz stopach, przebieg choroby ma charakter przewlekły oraz nawrotowy. Alergeny powodujące wyprysk potnicowy mogą być pochodzenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego.

Zaliczamy do nich między innymi skazę atopową, alergię kontaktową na nikiel, chrom, kobalt, mieszanki zapachowe oraz nadwrażliwość na sole metali w pożywieniu. 

Dzieci to najtrudniejsi a zarazem najwdzięczniejsi pacjenci, którzy przychodzą do gabinetu podologicznego, wymagający od personelu więcej uwagi, kreatywności oraz cierpliwości. Zachowanie młodych pacjentów podczas wizyty zależy m.in. od rozwoju psychologicznego, wieku, czynników emocjonalnych, stosunku rodziców oraz ich wcześniejszych doświadczeń związanych z takową wizytą, właściwego przygotowania dziecka do wizyty oraz odpowiednich kompetencji podologa.

Podologia to nowa i nieznana większości osób dziedzina nauki, która jako nieznane powoduje lęk oraz strach nie tylko u najmłodszych pacjentów, ale także ich rodziców. Bardzo ważne jest zapewnienie odpowiednich warunków oraz atmosfery w gabinecie. Osobowość podologa, umiejętne podejście do dziecka oraz pewne zasady to duży sukces w całym procesie leczenia (4).

Postępowanie w domu 

Podstawą spokojnej i pomyślnej wizyty u podologa jest odpowiednie przygotowanie oraz rozmowa rodziców z dzieckiem przed planowaną wizytą.  Etap ten nazywany jest pierwszym etapem adaptacyjnym (8).

Rodzice powinni zawsze informować dziecko o planowanej wizycie, wytłumaczyć, w jakim celu tam się wybierają, jak według nich będzie przebiegać takie spotkanie oraz jak wygląda gabinet i osoby w nim pracujące, jeżeli oczywiście rodzic bywa w takim miejscu.

Nie należy zagłębiać się i dokładnie opisywać całego przebiegu spotkania, opisywać narzędzi oraz zbyt drastycznych dla dziecka obrazów, ponieważ nie wolno dawać możliwości wyobraźni, która u dzieci jest na ogół bardzo wybujała.

Rodzice powinni zachować spokój i wytłumaczyć, iż podolog to osoba, która zajmuje się stopami, ich leczeniem, pielęgnacją, utrzymaniem stóp w dobrej kondycji oraz poinformować o konieczności pokazania stóp w celu diagnostycznym. Dziecko będzie przygotowane na oglądanie ich przez obcą osobę.

Kolejnym ważnym elementem jest nie okłamywanie dziecka odnośnie przebiegu wizyty, czasu jej trwania, jak i zapewnianie o braku dolegliwości bólowych podczas zabiegu. Ból nie jest oczywiście standardem podczas każdej wizyty, jednak należy brać go pod uwagę, jeżeli mały pacjent nie pyta o taką ewentualność, nie należy w ogóle wspominać o możliwości wystąpienia się bólu. Na pojawiające się tego typu pytanie ze strony dziecka należy zapewnić je o wsparciu i możliwości ustalenia, w jaki sposób chce informować o pojawiającym się bólu.

Rodzice wybierając się z dzieckiem do gabinetu powinni jasno poinformować gdzie się wybierają oraz nie podawać fałszywych informacji jak wyjście na wycieczkę, na spacer. Takie postępowanie jest elementem zaskoczenia i jeszcze większego stresu dla małego pacjenta. Wizyta w takim miejscu będzie kojarzyła mu się z czymś fałszywym oraz nieprzyjemnym.

Dziecko powinno być wypoczęte i wyspane, rodzice umawiając wizytę muszą wziąć pod uwagę porę dnia, kiedy maluch ma najlepsze samopoczucie.

Postępowanie w gabinecie

Bardzo istotne jest stworzenie odpowiednich warunków dla dzieci w gabinecie podologicznym. Pierwsze wrażenie jest odruchem instynktownym oraz odbieranym za pomocą takich zmysłów jak kolor, światło, zapach, dźwięk oraz przyjazne twarze witające dziecko po wejściu do gabinetu. Odpowiednie przygotowanie stanowiska pracy jak i personelu pozwala poczuć się bezpiecznie małoletnim pacjentom.

Wizyta adaptacyjna

Pierwszym i bardzo ważnym elementem zapoznawczym dziecka z gabinetem jest wizyta adaptacyjna, ma ona kluczowe znaczenie w pomyślnym i bezstresowym późniejszym leczeniu.

Wizyta ta powinna odbywać się w momencie, kiedy problem nie daje odczuć bólowych. Ma ona charakter profilaktyczny i informacyjny, zarówno dla dziecka i rodziców, podpowiada w jaki sposób dbać o stopy i zapobiegać defektom, ewentualnie służy omówieniu zabiegów, jeżeli występuje problem chorobowy.

Ma ona również na celu obserwację przez dziecko jak wygląda personel, gabinet oraz znajdujące się w nim sprzęty i narzędzia. Należy pozwolić dziecku zaspokoić jego ciekawość, odpowiadać na zadawane przez niego pytania, zapoznać się z narzędziami, uruchomić używany sprzęt, aby miało czas na oswojenie się z dźwiękiem maszyny, pobawić się, a nawet przeprowadzić mały zabieg na zabawce lub pluszaku.

Wizyta adaptacyjna może być również przeprowadzona podczas wizyty rodzica, oczywiście, jeżeli zabieg jest tylko formą profilaktyczną i nie wymaga użycia drastycznych dla dziecka narzędzi i nie daje odczuć bólowych.

Obserwacja pacjenta podczas wizyty adaptacyjnej daje możliwość stwierdzenia czy mamy do czynienia z pacjentem lękliwym czy pozytywnie nastawionym do współpracy, można w przyszłości dostosować metodę zabiegu oraz tempo przeprowadzenia wizyty.

Atmosfera w gabinecie oraz zachowanie podologa

Lęk przed wizytą jest naturalnym zjawiskiem pojawiającym się u dzieci, dlatego bardzo ważne jest stworzenie przyjaznej atmosfery w poczekalni jak i zachowanie personelu. Poczekalnia to miejsce pierwszego kontaktu i budowania dobrych lub złych skojarzeń.

Należy wyznaczyć miejsce, gdzie mogą pojawić się m.in. akwarium, tablica do rysowania kredą, krzywe lustra, zabawki: puzzle, klocki oraz kredki i kartki do malowania. Należy zwrócić uwagę na konieczność dezynfekcji powierzchni zabawek jak i stolików, z których korzystają dzieci.

Bardzo ważną regułą jest punktualność podologa, zbyt długi czas oczekiwania na wizytę wywołuje u dziecka niepewność, frustrację i zniecierpliwienie, a w konsekwencji brak koncentracji podczas zabiegu.

Personel zarówno ten, który obsługuje pacjenta na recepcji jak i Podolog, również powinni przygotować się do wizyty małego pacjenta. Biały fartuch wywołuje u dziecka nieprzyjemne skojarzenia. Podolog chcąc wzbudzić zaufanie powinien wyglądać przyjaźnie i kolorowo. Kolorowy fartuch, w interesujący dla dziecka print, kolorowe, pachnące rękawiczki, maska dla podologa z wzorem z bajek lub narysowanym uśmiechem.

Otoczenie, w którym przebywa dziecko powinno stwarzać przyjazną atmosferę, nieeksponowanie dużej ilości narzędzi, dobrze dobrane kolory oraz wystrój gabinetu. Ciepłe kolory ścian i mebli, odpowiednia temperatura, oświetlenie, zmniejszony hałas, eksponowanie dziecięcych obrazków i zabawek dodatkowo wzbudza zaufanie.

Należy przygotować wszystkie potrzebne narzędzia i akcesoria przed pojawieniem się dziecka w gabinecie. Wcześniejsze przygotowanie skraca wizytę, powinna być ona możliwie jak najkrótsza.

Pozytywna współpraca małego pacjenta z całym personelem w gabinecie podologicznym powinna skupić się na komunikacji niewerbalnej. To mowa ciała stanowi bardzo duży procent w relacji z małym pacjentem.

Kluczowym podejściem do dziecka jest postawa oraz kontakt wzrokowy, gesty oraz pochylenie w jego stronę. Stwarzanie pozytywnego wizerunku w oczach dziecka to uśmiech wyrażający pogodę ducha i życzliwość, oraz entuzjastyczna postawa.

Kolejnym elementem jest aktywne słuchanie, m.in. potakiwanie, uśmiech czy zdziwienie wyrażone mimiką twarzy. Sygnalizuje to poczucie ważności i poświęcenie uwagi małemu pacjentowi. Nie należy przyjmować postawy zamkniętej oraz zbyt nadmiernie gestykulować.

Podczas przyjmowania pacjenta do gabinetu należy z uśmiechem zapytać o jego imię, ulubione zwierzątko lub podjąć inny temat, aby skupić uwagę na dziecku. Warunkiem pomyślnej współpracy podologa z dzieckiem jest okazanie szacunku, troski i akceptacji jego strachu i lęku.

Pytanie pacjenta podczas zabiegu czy coś go boli, czy wszystko w porządku, zadawanie zamkniętych pytań, na które dziecko może w jasny i sprecyzowany sposób odpowiadać daje również poczucie bezpieczeństwa i pozwala rozładować napięcie.

Badanie należy przeprowadzać bez pośpiechu, w cichej i spokojnej atmosferze, należy delikatnie odkładać narzędzia na tackę oraz nie prowadzić głośnych rozmów z rodzicem lub opiekunem, aby nie wzbudzać u dziecka niepokoju. Mały pacjent pozornie zajęty bajką lub zabawką słyszy, co wokół niego się dzieję i czego dotyczy rozmowa.

Nie wolno omawiać stanu zdrowia dziecka podczas jego obecności, szczególnie, jeżeli stan stóp wymaga przeprowadzenia terapii. Dziecko nie jest w stanie zrozumieć dokładnie informacji, jakie przekazuje podolog i buduje nieprawdziwy obraz swojej choroby.

Nagroda za odwagę

Po skończonym zabiegu należy nagrodzić dziecko za odwagę, dzielność i wytrwałość. Naklejki, drobne upominki i dyplomy wzmacniają u dziecka pozytywne zachowania. Nagrodę dziecko może dostać zarówno od rodzica jak i od podologa.

Przy wielokrotnym przychodzeniu dziecka do gabinetu można zastosować formę nagrody zbiorowej, dziecko podczas każdej wizyty zbiera pieczątki lub naklejki, po uzbieraniu pewnej ilości dostaje większą nagrodę. Warunkiem dostania motywatora lub odznaki jest oczywiście prawidłowe zachowanie podczas zabiegu. Należy przed taką wizytą ustalić, jakie zachowania są przez podologa akceptowane a jakie nie są dopuszczalne, również jasno określić, na jakim zachowaniu najbardziej nam zależy, np. nie zabieranie stopy podczas zabiegu.